Małgorzata Maria Latałowa (ur. 6 lutego 1949 w GdańskuKto jest kim w botanice polskiej (red: Zbigniew Mirek, Lucyna Musiał, Jan J. Wójcicki), wyd. Instytut Botaniki im. W. Szafera, Kraków 1995, s. 196–197.Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom V. Suplement A-Ż, wyd. Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2006, s. 475–476.Złota księga nauki polskiej w 100 rocznicę odzyskania niepodległości. Tom I. A-Ł, wyd. Mastermedia i Helion, Gliwice 2020, s. 673.) – polska botanik, pracownik naukowy Uniwersytetu Gdańskiego, profesor nauk biologicznych.
Życiorys W 1972 ukończyła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. W tym samym roku rozpoczęła pracę na Uniwersytecie Gdańskim, początkowo jako asystent stażysta, od 1973 jako asystent, od 1975 jako starszy asystent. W 1981 obroniła pracę doktorską Postglacjalne przemiany roślinności wschodniej części Pobrzeża BałtykuKto jest kim w Uniwersytecie Gdańskim, wyd. Uniwersytet Gdański, Gdańsk 2000, s. 27. napisaną pod kierunkiem Kazimierza TobolskiegoMałgorzata Latała. i została zatrudniona jako adiunkt. W 1992 otrzymała stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Man and vegetation in the pollen diagrams from Wolin Island (NW Poland). Od 1993 do 2019 kierowała Pracownią Paleokologii i Archeobotaniki w Katedrze Ekologii Roślin UG.