II Mistrzostwa Świata w Łucznictwie (oficj. II Międzynarodowe Zawody Łuczne) – turniej łuczniczy, który odbył się w dniach 11–16 sierpnia 1932 w Warszawie, w Polsce.
Indywidualnie mistrzem świata został Belg Laurent Reth, wicemistrzem Polak Zbigniew Kosiński, a brązowy medal zdobyła Polka Janina Kurkowska-Spychajowa. Drużynowo mistrzami została męska reprezentacja Polski, wicemistrzami żeńska reprezentacja Polski, brąz zdobyli Francuzi.
Polska po raz drugi z rzędu była gospodarzem mistrzostw świata w łucznictwie. Rok wcześniej mistrzostwa odbyły się we Lwowie.
Reprezentacje W turnieju udział wzięło 24 zawodników - o trzech więcej niż na poprzednich mistrzostwach. W zmaganiach drużynowych wystawiono 5 drużyn - o dwie więcej niż rok wcześniej.
Najliczniejsza była reprezentacja gospodarzy - Polaków. Do Warszawy przybyli także Anglicy, Francuzi, zawodnicy z Czechosłowacji oraz Belg. Na mistrzostwach zadebiutowały Anglia (Wielka Brytania) i Belgia.
System rozgrywek Odbyły się dwie konkurencje: indywidualna oraz drużynowa. W zawodach zawodnicy obu płci rywalizowali razem. W obu konkurencjach zawodnicy oddawali strzały z trzech dystansów: 30, 50 i 70 m.