Również na gruncie mormońskiej teologii zauważa się inherentną problematyczność wymowy nazw i imion przynależnych do tej mormońskiej świętej księgi. Ma to wynikać z tego, że żadne z nich nie zostało przekazane Josephowi Smithowi ustnie. Jedynym wyjątkiem jest tu prawdopodobnie imię Moroniego. Miał się on bowiem w końcu przedstawić Smithowi w wizji z 1823. Z doktrynalnego punktu widzenia sposób, w jaki bohaterowie Księgi Mormona wypowiadali te słowa, pozostał nieznany pierwszemu mormońskiemu przywódcy.
Pisownia słowa W trakcie procesu określanego przez świętych w dniach ostatnich jako tłumaczenie Księgi Mormona , jeden ze skrybów posługujących Josephowi Smithowi, zapisał to słowo w obecnie znanej formie. Chwilę później poprawił je, dodając kolejne a. Prawdopodobnie myślał, że opuścił tę literę słuchając dyktującego Smitha. Ostatecznie jednak uświadomił sobie brak błędu i powrócił do pierwotnej pisowni, wciąż w obrębie oryginalnego manuskryptu. Zapis „Irreantum” wspierany jest również przez inne nazwy czy imiona występujące w tekście, chociażby Teankum. Manuskrypt oddany drukarzowi, a co za tym idzie i pierwsze wydanie tego świętego mormońskiego tekstu z 1830, używały takiej właśnie pisowni.