W mormońskiej teologii oraz w badaniach nad Księgą Mormona Istnienie Irreantum nie znalazło potwierdzenia w źródłach zewnętrznych. Proponowano wszelako rozmaite miejsca, które miałyby mu odpowiadać w kontekście geografii Bliskiego Wschodu. Przyznawano przy tym dosyć otwarcie, że wysiłki te nie mogą przynieść rozstrzygającego rezultatu, z racji na całkowity brak wzmianek w niezależnym materiale źródłowym.
Próby jego umiejscowienia w konkretnym kontekście geograficznym mają bardzo długą historię. Sięgają bowiem pierwszych systematycznych opracowań encyklopedycznych powiązanych z tą częścią mormońskiego kanonu. Obejmują także spekulacje czynione przez członków dwóch głównych denominacji mormońskich. w swym opublikowanym w 1891 A Dictionary of the Book of Mormon, Comprising Its Biographical, Geographical and Other Proper Names wspominał o obszarze na wschodnim wybrzeżu Półwyspu Arabskiego, konkretniej zaś o Zatoce Omańskiej bądź o Zatoce Perskiej. Zgodził się z tą konkluzją także Alvin Knisley ze Zreorganizowanego Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich w swoim Dictionary of the Book of Mormon z 1909. Ograniczył się przy tym tylko do ogólnej konkluzji na temat wschodniego wybrzeża Półwyspu Arabskiego.