Sformowane baterie haubic 100 mm z zasobów ośrodka wspierały obrońców Lwowa jako artyleria bezpośredniego wsparcia na trzech zagrożonych odcinkach obrony. W ośrodku gromadzono i naprawiano pozyskany, lub zdobyczny sprzęt artyleryjski i działa, a także ośrodek stanowił stację zborną dla artylerzystów, którzy przedarli się do Lwowa. 21 września na dworcu Lwów-Podzamcze z transportu Centrum Badań Balistycznych w Zielonce uzyskano; sprzęt łączności, 600 sztuk amunicji do haubic 100 mm, 4 armaty kal. 75 mm wz. 1897, 2 haubice kal. 100 mm wz. 14/19, 1 armatę kal. 76,2 mm wz. 1902, oraz ciężkie; 1 armatę kal. 105 mm wz.1913, 1 armatę kal. 105 mm wz. 29, armatę dalekonośna kal. 155 mm, armatę plot. kal. 75 mm wz. 34/36 (niekompletnie wyposażona nadająca się jako ppanc.) i zdekompletowany moździerz kal. 220 mm wz.32. Część sprzętu wykorzystano do uzupełnienia walczących baterii sformowanych w OZAL nr 6 i baterii marszowych. Dodatkowo z zasobów żołnierzy zgromadzonych w ośrodku zapasowym, uzupełniano ubytki osobowe oraz w miarę możliwości w koniach i innym sprzęcie w pododdziałach artylerii załogi Lwowa. Uzupełniano baterie marszowe pułków, baterie bojowe sformowane w OZAL nr 6 oraz 33 pułk artylerii lekkiej, 42 dywizjon artylerii lekkiej, 52 dywizjon artylerii lekkiej i 62 dywizjon artylerii lekkiej.