Baterie walczyły w ramach załogi Lwowa na wszystkich odcinkach obrony, podlegały dowódcy artylerii obrony Lwowa w okresie od 11 i 12 września do 22 września 1939 roku. Poniosły straty w poległych i rannych, zniszczyły wiele pojazdów i czołgów, a także innego sprzętu niemieckiego. Prowadziły ogień na wprost i pośredni do niemieckich oddziałów na przedpolu Lwowa. Wspierały natarcia oddziałów z odcinka zachodniego i północnego mających na celu odzyskać utracone przedmioty terenowe i umożliwić przebicie się do miasta oddziałów Frontu Południowego gen. broni K. Sosnkowskiego. W okresie od 16 do 22 września 1 i 2 baterią armat i 2 baterii haubic OZAL nr 6 oraz 1 bateria armat 52 dal na odcinku północnym wchodziła w skład kombinowanego dywizjonu artylerii lekkiej kpt. Stefana Płosso. Skapitulowały wraz z garnizonem miasta przed wojskami sowieckimi, większość dostała się do niewoli sowieckiej, część zbiegła lub dostała się do niewoli niemieckiej. Działa, konie i sprzęt zgodnie z warunkami kapitulacji trafiły w ręce sowieckie, część dział obsługi uszkodziły lub zniszczyły. Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Ośrodki zapasowe artylerii Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej we Lwowie Kategoria:Polskie ośrodki zapasowe utworzone w 1939 Kategoria:Polskie ośrodki zapasowe rozwiązane w 1939