Bezpośrednio po I wojnie światowej gmina Latzfons zamierzała rozbudować obiekt, który już wymagał remontu, ale nie było to możliwe ze względu na trudności finansowe. W 1936 podjęto nową próbę odbudowy, ale wybuch II wojny światowej ponownie uniemożliwił renowację. Od 1940 zaniedbany dom służył jedynie pasterzom i owcom. W 1947 budynek musiał zostać zamknięty na stałe, ponieważ był w złym stanie technicznym. Ponieważ gmina nie była gotowa do budowy nowego schroniska, ówczesny proboszcz z Latzfons, Bartholomäus Terzer postanowił wykupić ruiny budynku i rozpocząć odbudowę. Dzięki wolontariuszom, a także darowiznom z drewna i pieniędzy, budowa mogła rozpocząć się w 1951. Nowe schronisko oddano do użytku w następnym roku, latem 1952. Od tego czasu wielokrotnie przeprowadzano drobne modernizacje.
Trasy Ze schroniska prowadzą szlaki m.in. na Cima San Cassiano, do jeziora Getrumsee i na Plankenhorn. W pobliżu (na wschód) znajduje się schronisko Chiusa al Campaccio.
Przypisy
Santa Croce di Lazfons Kategoria:Alpy Wschodnie