W roku 1928 pewna część jej członków, również z Drobnerem na czele, powróciła do PPS, zasilając lewe skrzydło partii.
Obradujący w Krakowie w dniach 8–9 grudnia 1923 roku II Zjazd Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej (ZNMS) większością głosów przyjął rezolucję o przystąpieniu do Socjalistycznej Międzynarodówki Młodzieży i zarazem stwierdzającą, że członkami ZNMS nie mogą być przeciwnicy tej międzynarodówki. Wobec tego lewica ZNMS, skupiona wokół Mieczysława Wągrowskiego, Jerzego Życkiego, Antoniego Bonieckiego i innych, zwołała do Krakowa na dzień 16 marca 1924 roku I Nadzwyczajny Zjazd delegatów ZNMS z ośrodka warszawskiego, krakowskiego i lwowskiego, na którym podjęto decyzje o utworzeniu odrębnego Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej „Życie”, jednoczącego akademicką młodzież rewolucyjną. Związek ten przyjął następnie nazwę OMS „Życie” i współpracował ściśle z Komunistycznym Związkiem Młodzieży Polski (KZMP) pod patronatem KPP. ZNMS zaś, po przezwyciężeniu kryzysu wewnętrznego, dalej działał w środowisku akademickim stojąc na pozycjach lewicowo-socjalistycznych.