Do zalet wynikających z architektury mikroserwisów zalicza się: skalowalność – poszczególne komponenty mogą być skalowane niezależnie od pozostałych; dowolność technologii – każdy element może być tworzony w technologii najlepiej odpowiadającej jego funkcjonalności, dodatkowo łatwiej jest kontrolować poziom długu technologicznego; modularność – małe komponenty pozwalają na łatwe wdrożenie i rozbudowę bez konieczności ingerencji w całą aplikację; stabilność – błąd w jednym obszarze jest łatwiejszy do zidentyfikowania i naprawienia, redukując ryzyko zatrzymania systemu.
Krytyka Architektura mikroserwisów niesie ze sobą poważne konsekwencje względem procesu tworzenia i utrzymania oprogramowania. Duża liczba rozproszonych mikroserwisów komplikuje projekt i wymusza wprowadzenie systemu komunikacji zarówno pomiędzy poszczególnymi procesami, jak i pod względem obsługi wyjątków. Ponadto tworzenie znacznej liczby małych elementów jest czasochłonne, wymagając dodatkowo zarządzania infrastrukturą, na której będą one działać i się skalować. Testowanie takiego systemu wymaga złożonego podejścia i jest często mocno utrudnione ze względu na mnogość powiązanych usług.