Kariera reprezentacyjna W połowie lat 70. Gallegos występował w reprezentacji Meksyku amatorów, u boku zawodników takich jak Hugo Sánchez, Víctor Rangel, Mario Carrillo czy Héctor Tapia. W marcu 1974 wziął udział w igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów w Santo Domingo, gdzie zajął wraz z kadrą czwarte miejsce. W 1975 roku został powołany na dwa towarzyskie turnieje we Francji – turniej w Cannes i turniej w Tulonie. Meksykanie wygrali pierwszy z nich.
W październiku 1975 Gallegos razem ze swoją reprezentacją zdobył złoty medal na igrzyskach panamerykańskich w Meksyku, jednak nie rozegrał żadnego spotkania na męskim turnieju piłkarskim. Następnie występował w północnoamerykańskich kwalifikacjach do igrzysk olimpijskich w Montrealu, które Meksyk wygrał i awansował na olimpiadę. Gallegos nie znalazł się jednak w składzie na igrzyska.
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery piłkarskiej Gallegos ukończył kurs trenerski w Escuela Nacional de Directores Técnicos (ENDIT), oficjalnej szkole trenerskiej FMF. W późniejszym czasie wyrobił również licencję trenerską RFEF. W sezonie 1989/1990 awansował do drugiej ligi meksykańskiej z drużyną Brujos de Zitlaltepec, a później powtórzył ten sukces jako trener klubu Cachorros de Zamora.