dołączyła do niej także angielska ekspedycja.

Henriette dotarła na szczyt 4 września 1838 o 2 w nocy. Po drodze udowodniła, że jest silna i zwinna, pomimo tego, że cierpiała na kołatanie serca i senność. Reszta grupy dotarła na górę o 13.15. Po wspinaczce wznoszono toasty szampanem i wypuszczano gołębie, aby ogłosić sukces. Po powrocie do Chamonix powitał ich salut armatni, a w obchodach następnego dnia uczestniczyła sześćdziesięcioletnia Marie Paradis. W tym czasie w Chamonix obecny był również pisarz i alpinista Albert Richard Smith, choć wyjechał dzień przed udaną wspinaczką d'Angeville. Smith próbował przyłączyć się do ekspedycji, ale wspiął się na górę dopiero w 1851, po czym wykorzystał swoje doświadczenie w przedstawieniu teatralnym.

Uznanie i upamiętnienie Ponieważ Marie Paradis przyznała, że częściowo została wniesiona na górę przez swoich przewodników, Henriette d'Angeville często jest określana jako pierwsza kobieta, która samodzielnie wspięła się na Mont Blanc. W pobliżu zamku Angeville nabytego przez rodzinę w 1657, zamieszkanego przez brata Henriette, znajduje się ulica jej imienia.