Katharina Henot lub Henoth (ur. 1570 r., zm. 19 maja 1627 r.) – rzekoma czarownica spalona na stosie za czary w Kolonii. Jest jedną z najbardziej znanych niemieckich ofiar polowania na czarownice i najbardziej znanym przypadkiem w Kolonii. Prawdopodobnie pierwsza poczmistrzyni w Niemczech.
Życiorys Była znaną i wpływową obywatelką Kolonii i żoną Heinricha Neudena. Wraz z bratem, Hargerem Henotem (1571–1637), odziedziczyła pocztę po ojcu Jacobie i pracowała jako prawdopodobnie pierwsza kobieta poczmistrzyni w Niemczech. Rywalizowali z dworem cesarskim – hrabia Leonhard II von Taxis chciał stworzyć pocztę centralną.
W latach 1626–1631 w Kolonii odbył się wielki proces czarownic. W 1627 pewna zakonnica w klasztorze w Kolonii została opętana. Plotki wskazywały na Henot, a komisja arcybiskupa w styczniu 1627 aresztowała zarówno ją, jak i jej brata, i oskarżyła ich o spowodowanie kilku śmierci i chorób w klasztorze za pomocą magii. Została uwięziona i odmówiono jej kaucji i ochrony. Henot nie chciała się do niczego przyznać, nawet po tym, jak została ciężko ranna i zachorowała z powodu tortur. Mimo to została uznana winną i skazana na spalenie żywcem na stosie za czary. Jej brat Harger Henot próbował ją uwolnić, interweniując na dworze cesarskim, ale nie udało się. Proces przeciwko niej jest uważany za bezprawny.