Sophie Friederike Mereau (z domu Schubart) (ur. 27 marca 1770 w Altenburgu, zm. 31 października 1806 w Heidelbergu) – pisarka doby niemieckiego romantyzmu. Pisała nowele, opowiadania oraz tłumaczyła i wydawała czasopisma. Żądała niezależności kobiet na długo zanim pomyślano o emancypacji kobiet wyznania luterańskiego. Dwukrotnie wyszła za mąż – jej drugim mężem był pisarz Clemens Brentano.
Życiorys Jej matka zmarła, gdy Sophie miała zaledwie 16 lat. Cztery lata później zmarł jej ojciec. Pochodziła z mieszczańskiej rodziny. W młodości uczyła się wielu języków – hiszpańskiego, francuskiego, angielskiego oraz włoskiego.
W dniu 4 kwietnia 1793 Mereau wyszła za mąż za prawnika Karla Mereau. Zamieszkali w mieście Jena, które ówcześnie stanowiło literackie centrum wczesnego romantyzmu. Dzięki mężowi poznała wybitnego twórcę i filozofa Friedricha Schillera, który uważał młodą poetkę za protegowaną. W 1795 wyjechała z kochankiem do Berlina, co zszokowało wyższe sfery w Jenie. Sophie Mereau miała z Karlem dwoje dzieci: Gustava i Huldę. Po śmierci syna Gustava rozwiodła się z mężem, w 1801 rozwiodła się z mężem. Powszechnie uważa się, że był to pierwszy rozwód w księstwie saksońsko-weimarskim, ale to nieprawda.