Twórczość Zyskała rozgłos w 1791. Była jedyną kobietą uczącą się w prywatnym seminarium Johanna Gottlieba Fichte. Miała krytyczne podejście do poglądów filozofa, dotyczących kobiet. Jej pierwsza powieść (1794) przedstawiała wpływ jego poglądów oraz swoje przeciwne zdanie. Była określana jako "jedna z najbardziej fascynujących postaci niemieckiego klasycyzmu i romantyzmu".
Napisała autobiograficzną nowelę Marie.
Publikacje (wybór)
Das Blüthenalter der Empfindung, 1794 Die Prinzeßin von Cleves, 1799 Gedichte (2 tomy), 1800/1802 powieść epistolarna Amanda und Eduard, 1803 Spanische und italienische Novellen, 1804/1806 Bunte Reihe kleiner Schriften (2 tomy), 1805.
Znaczenie Należała do najwszechstronniejszych i najproduktywniejszych pisarek swojego okresu. Pisała wiersze, opowiadania, powieści, idylle, tłumaczyła z języka angielskiego, włoskiego i hiszpańskiego, działała również w wydawnictwie i współpracowała z czasopismem literackim. Balansowała między klasycyzmem i romantyzmem oraz między oświeceniem i sentymentalizmem. Jej przyjacielskie relacje z romantykami tj. Friedrichem Schlegelem, Brentano czy Achim von Arnim, nie przeszkadzały w spotykaniach z ich oponentem Friedrichem Schillerem, którego poznała dzięki pierwszemu mężowi. Schiller pomógł jej rozwinąć karierę literacką.