Lucjusz Skryboniusz Libon (konsul 34 p.n.e.) — część 1

Lucius Scribonius Libo – polityk rzymski z I w. p.n.e., konsul w 34 p.n.e., stronnik Pompejusza a potem Marka Antoniusza.

Życiorys Lucjusz Skryboniusz Libon był synem Lucjusza Skryboniusza Libona, bratem Skrybonii, żony Oktawiana Augusta, ojcem Lucjusza Skryboniusza Libona i Skrybonii, a tym samym teściem Sekstusa Pompejusza, syna Pompejusza Wielkiego.

Był politycznym stronnikiem Pompejusza co najmniej od połowy lat 50. p.n.e. Prawdopodobnie pełnił urząd kwestora w Hiszpanii Dalszej między 61 a 59 p.n.e. oraz pretora w 52 p.n.e. Odpowiednio wcześniej zapewne sprawował trybunat i edylat.

W czasie wojny domowej w 49 p.n.e. dowodził jego wojskami w Etrurii w walce z Cezarem. W wyniku rosnącego poparcia dla Cezara i jego szybkich działań, wycofał się do Kampanii i połączył z wojskami konsulów, a następnie udał się do Brundizjum do Pompejusza. Tam Cezar wysłał do niego legata Gajusza Kaniniusza Rebilusa z propozycją rokowań pokojowych, która została odrzucona. Cezar uznawał Libona za jednego z najbardziej zaufanych współpracowników Pompejusza.