Kres świetności zamkowi związany jest ze śmiercią Gaspare Ignazio Giovanni Nepomuceno – ostatniego męskiego potomka linii Beseno. W 1796 roku wojska Napoleona oblegały twierdzę, ostrzeliwując ją z armat umieszczonych na okolicznych szczytach, co doprowadziło do jej zdobycia, splądrowania i zniszczenia. W 1800 roku zamek został opuszczony i przekazany Prowincji Autonomicznej Trydentu.
Architektura Zamek otaczają dwa imponujące eliptyczne mury kurtynowe o łącznej długości 250 m i szerokości około 50 m, dostosowane do ukształtowania wzgórza. Do najważniejszych elementów architektonicznych i funkcjonalnych należą: Główna brama wejściowa wyposażona pierwotnie w most zwodzony. Dziedzińce i budynki gospodarcze: Na dużym placu znajduje się dawna prochownia, która obecnie służy jako centrum informacyjne dla turystów i sala projekcji audiowizualnych. Na pierwszym dziedzińcu zachowały się trzy strzelnice artyleryjskie. Rezydencje: Poza częścią centralną zamku znajduje się strefa mieszkalna, w tej części znajdują się Casa del Vescovo (Dom Biskupa) oraz Palazzo Nuovo (Nowy Pałac).
Przypisy
Beseno Kategoria:Trydent-Górna Adyga