alt=The Book of Mormon|thumb|Księga Mormona, jedno z mormońskich pism świętych i jednocześnie źródło przekazu o Moronihahu thumb|upright=1.8|Moroni, ojciec Moronihaha na ilustracji autorstwa George’a M. Ottingera. Praca opublikowana w powieści Cities in the Sun (1910) pióra Elizabeth Rachel Cannon thumb|George Reynolds, jeden z pionierów badań nad Księgą Mormona. W swoich pracach The Story of the Book of Mormon (1888) oraz A Dictionary of the Book of Mormon, Comprising Its Biographical, Geographical and Other Proper Names (1891) wychwalał przymioty Moronihaha, uznając go za godnego spadkobiercę i następcę Moroniego Moronihah (deseret rozmaicie, chociażby jako 𐐣𐐄𐐡𐐄𐐤𐐌𐐐𐐂, 𐐣𐐃𐐡𐐄𐐤𐐌𐐐𐐂, 𐐣𐐃𐐡𐐃𐐤𐐌𐐐𐐂 czy 𐐣𐐄𐐡𐐃𐐤𐐌𐐐𐐂) – w wierzeniach ruchu świętych w dniach ostatnich (mormonów) neficki prorok i wojskowy. Syn i następca Moroniego. Urząd naczelnego dowódcy wojsk nefickich piastował przez około trzydzieści lat, w tym okresie brał udział w trzech konfliktach z Lamanitami. Wychwalany za przymioty charakteru i bycie godnym następcą ojca. Spekuluje się, że był częścią kasty wojowników w obrębie nefickiej struktury społecznej. Gorliwy oraz wierny nakazom Bożym, otrzymał także posłannictwo prorocze.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Moronihah (neficki wojskowy i prorok) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.