Wysłany jako agent II Oddziału Wojska Polskiego został wysłany do ZSRS, gdzie został aresztowany 8 sierpnia 1924 r. 28 listopada tego roku został skazany na 3 lata łagru. Przebywał na Wyspach Sołowieckich. 18 maja 1925 r. wraz z Jurijem Biessonowem, Sozerko Malsagowem, carskimi oficerami, oraz Matwiejem Sazonowem i Wasilijem Pribłudinem jako pierwsi więźniowie dokonali udanej ucieczki z obozu. Po przebyciu ponad 300 km, przez tajgę i błota zbiegowie dotarli do Finlandii. Malbrocki wrócił do Polski, gdzie nadal pracował dla II Oddziału WP.
W 1931 r. został przyjęty do Wydziału Bezpieczeństwa MSW, gdzie pracował na stanowisku referenta kontraktowego Do 1934 r. pracował w referatach bezpieczeństwa starostw w Kosowie i Prużanach na Polesiu.
W czasie II wojny światowej w latach 1943-1944 szef wywiadu AK Obwodu Warszawa Praga. Archiwum IPN
Aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa 22 stycznia 1954 r., oskarżony o "faszyzację życia państwowego", przebywał w więzieniu na Mokotowie. Został skazany na 2 lata i 6 miesięcy więzienia. Zwolniony przedterminowo 22 kwietnia 1955 r.
Był żonaty. Mieszkał w Warszawie przy ul. Nowowiejskiej 9 m. 28. Z zawodu był handlowcem. Po wojnie mieszkał w Łodzi przy ul. Piotrkowskiej 182 m. 23. Zmarł w 1969 r. w Łodzi i tam został pochowany.