Krótko potem, podczas przerwy Taglionich w pracy dla opery paryskiej, wyjechał z nimi do Londynu, gdzie 26 lipca 1832 występował w angielskiej premierze Sylfidy na scenie Theatre Royal Covent Garden – tu także z udziałem legendarnej Marii Taglioni w roli tytułowej i jej brata Paola Taglioniego w roli Jamesa. Po powrocie do Paryża wykonywał nie tylko w tańce zespołowe, ale także drobne partie solowe, a wśród nich: 1831: Tańce zespołowe – L’Orgie, choreografia Jean Coralli (premiera) 1832: Tańce – La Sylphide, choreografia Filippo Taglioni, muzyka Jean Schneitzhoeffer (premiera?) 1832: Pas de deux – w operze La Muette de Portici Aubera, choreografia Jean-Louis Aumer (partnerka: Pauline Leroux) 1832: Pas de deux – La Fille mal gardée, choreografia Jean-Louis Aumer wg Jeana Daubervala, muzyka Ferdinand Hérold (partnerka: Pauline Montessu) 1832: Tańce zespołowe – Nathalie, ou La Laitière suisse, choreografia Filippo Taglioni, muzyka Adalbert Gyrowetz i Michele Carafa (premiera) Mimo dużej konkurencji w paryskim zespole został tam więc zauważony i wyróżniony solistycznymi debiutami.