Parter był boniowany a dwie kolejne kondygnacje były spięte początkowo gładkimi, a następnie od drugiej połowy XIX wieku kanelowanymi pilastrami wielkiego porządku. W głównej osi fasady, w części dachowej umieszczona była lukarna w formie aediculi z trójkątnym tympanonem wspieranym na parach pilastrów. W trzeciej osi od prawej strony umieszczony był okazały portal. Półokrągłe wejście otoczone było toskańskimi pilastrami wspierającymi trójkątny tympanon rozerwany u podstawy. W polu tympanonu umieszczony był herb Maltzanów na tle draperii.
Na tyłach domu w 1709 roku Joachim Wilhelm von Maltzan założył ogród. Na jego tyłach znajdowała się oranżeria, a od ulicy oddzielała go duża, na 150 miejsc tzw. sala terrena, na której ścianach znajdowały się malowidła o tematyce mitologicznej. Według XVII-wiecznych opisów, w ogrodzie znajdowały się pozłacane posągi, a w wazach z berlińskiej miedzi i porcelany ustawionych ma tarasach posadzone były cieplarniane rośliny. Pośrodku ogrodu znajdował się basen, na którym pływały egzotyczne ptaki. W ogrodzie rosły ponadto ogromne drzewa pomarańczowe sprowadzane z Sardynii oraz inne egzotyczne rośliny, które po 1728 roku zostały przeniesione do ogrodu w Brzezince. Po sprzedaży majątku Ernestowi Karolowi Conradiemu ogród został zaniedbany a sala terrena została zamieniona na magazyn wełny.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nieistniejące kamienice przy ulicy Łaciarskiej we Wrocławiu