W latach 30. XX wieku powrócił do aktorstwa, występując w filmach. W 1938 roku uczestniczył w produkcji komedii Robert i Bertrand, gdzie pełnił funkcję kierownika administracyjnego.
Latem 1939 roku został powołany do wojska. Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 roku dostał się do niewoli sowieckiej. Według stanu z 24 grudnia 1939 roku był jeńcem obozu w Kozielsku, skąd wysłał ostatni list do żony, który otrzymała jesienią 1939 roku. Między 11 a 12 kwietnia 1940 roku przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 025/1 z 9 kwietnia 1940 roku. Został zamordowany między 13 a 14 kwietnia 1940 roku w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 roku mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 1577 – dosł. opisany jako Rechenski Leon (raport dzienny z 8 maja 1943 roku).