Odnóża mają ostrogi zagoleniowe zaopatrzone w od 15 do 23 ząbków. Odwłok samca cechuje słabo zesklerotyzowany pigofor o niemodyfikowanej krawędzi. Genitalia mają zesklerotyzowaną listewkę pośrodku diafragmy, pierścieniowate suspensorium oraz zakrzywiony edeagus z niesymetrycznymi szeregami ząbków.
Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają głównie góry. Bytują na górskich łąkach, pastwiskach, stepach, skrajach lasów, polanach i wśród traw porastających brzeziny. Są fitofagami ssącymi soki roślin z rodzaju Sesleria. Zimę spędzają jako jaja lub hibernujące larwy. Postacie dorosłe spotyka się od maja do października. U C. flava na świat przychodzić mogą dwa pokolenia w ciągu roku, u pozostałych gatunków przypuszczalnie tylko jedno.
Rodzaj ten zamieszkuje palearktyczną Eurazję, będąc rozprzestrzenionym od Alp przez Kaukaz po Azję Środkową. Wszystkie gatunki znane są z Europy, przy czym Ch. apenninica i Ch. sibillinica to endemity Włoch. Z Kaukazu Północnego znane są C. bromi i C. flava. W Azji Środkowej występuje tylko C. bromi, sięgający na wschód po Kirgistan i Mongolię.
Przypisy
Kategoria:Szydlakowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1885 roku