Produkty chronione odróżniają się od zwykłych napisem „gwarantowana tradycyjna specjalność” oraz znakiem unijnym na etykiecie. Produkt G.T.S. powinien: być produkowany przy użyciu tradycyjnych surowców, lub charakteryzować się tradycyjnym składem, sposobem produkcji lub przetwarzania.
Nazwa produktu musi być sama w sobie specyficzna lub wyrażać specyficzny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego. Nazwa musi być tradycyjna i zgodna z przepisami krajowymi lub być przyjęta zwyczajowo.
Produkty chronione w innych krajach Unii
Liczba produktów chronionych w Unii Europejskiej zmienia się dynamicznie – niemal w każdym miesiącu Komisja Europejska rejestruje nowe nazwy lub przyjmuje wnioski o zmianę specyfikacji. Z tego względu poniższe dane liczbowe mają charakter poglądowy (stan na styczeń 2026 r.). Aby uzyskać precyzyjne informacje o statusie konkretnego produktu lub aktualnych statystykach, należy korzystać z oficjalnych rejestrów unijnych (linki w sekcji Wyszukiwarki i rejestry).
Liderami systemu ochrony jakości od lat pozostają kraje Europy Południowej: Włochy, Francja oraz Hiszpania, które łącznie odpowiadają za znaczną część wszystkich zarejestrowanych nazw w UE.