Nogi silne ze szponami, ciemnoszare. Osobniki młodociane są bardziej matowe i bardziej brązowe, z mniej wyraźnym prążkowaniem na spodzie ciała. Długość ciała 32–37 cm, masa ciała 230–294 g.
Zasięg występowania Dzięcioł jasnogrzbiety występuje na terenach zalesionych, na nizinach do 1000 m n.p.m., w górach do 2200 m n.p.m. Jest gatunkiem osiadłym. Występuje na obszarze w dużym stopniu pokrywającym się z ekoregionem Mata Atlântica tj. we wschodniej i południowo-wschodniej Brazylii, w południowym i wschodnim Paragwaju oraz w północno-wschodniej Argentynie (prowincje Misiones i Corrientes). Zasięg jego występowania według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 2,07 mln km².
Ekologia Jego głównym habitatem są nizinne i górskie lasy deszczowe ze starym drzewostanem, także lasy araukariowe. Żeruje na pniach dużych drzew, żywiąc się głównie chrząszczami (zarówno dorosłymi, jak i ich larwami) oraz innymi owadami. Niekiedy zjada też jagody. Żeruje na wszystkich poziomach lasu samotnie, w parach lub małych grupach rodzinnych.