Emigracja 20 maja 1791, na dwa dni przed objęciem diecezji przez Moliniera, opuścił miasto i udał się na emigrację do Hiszpanii. W 1794, obawiając się przybycia wojsk francuskich, wyjechał do Italii. Kilkakrotnie zmieniał miejsce zamieszkania, co za każdym razem podyktowane było ruchami wojsk francuskich, których się obawiał. W 1800 udał się do Portugalii. W 1808 francuski najazd na Portugalię zmusił go do ponownej emigracji. Wyjechał wówczas do Londynu, gdzie w 1812 zmarł.

Konkordat z rewolucyjną Francją podpisany 15 lipca 1801 przyjął z rezygnacją, jako zawarty poza królem, którego uważał za swojego prawowitego władcę, jednak na prośbę papieża Piusa VII, 6 października 1801 złożył rezygnację z biskupstwa Tarbes, którego likwidację porozumienie przewidywało.

Odznaczał się głęboką wiarą. Do końca życia pozostał rojalistą i zdecydowanym przeciwnikiem rewolucji.

Bibliografia

Kategoria:Biskupi Tarbes i Lourdes Kategoria:Urodzeni w 1744 Kategoria:Zmarli w 1812