Istniała już również na całej długości wraz zabudową ulica Ołowiana (Gellertstrasse), charakterystyczny trójkąty w rzucie poziomym skwer między tymi ulicami zachowany do dziś oraz ulica Grochowa (Herderstrasse) do ulicy Kłośnej, a dalszy jej odcinek nie był jeszcze ostatecznie ukształtowany ani też zabudowany.
Zabudowa Gajowic w dużej części uległa, w wyniku działań wojennych, zniszczeniom powstałym podczas oblężenia Wrocławia w 1945 r. Zniszczony podczas II wojny obszar Gajowic od lat 60. XX wieku stał się miejscem największej inwestycji mieszkaniowej w powojennej historii miasta pod nazwą osiedla mieszkaniowego „Gajowice”. W latach 60. i 70. XX wieku nastąpiła odbudowa osiedla Gajowice według projektu Igora Tawryczewskiego. Prace nad projektem rozpoczęto w 1959 r., a z wyżej wymienionym współpracowali: Edmund Frąckiewicz, Jadwiga Grabowska-Hawrylak, Maria Kiełczewska, Witold Maciejewski, Zygmunt Pawłowicz, Maria Tawryczewska.