Związek Literatów i Dziennikarzy Żydowskich w Warszawie, także Związek Literatów i Dziennikarzy Żydowskich, jidysz: Farajn fun Jidisze Literatn un Żurnalistn in Warsze – polskie stowarzyszenie zawodowe i społeczno-kulturalne zrzeszające pisarzy i dziennikarzy żydowskich, działające w latach 1916–1939.
Historia Stowarzyszenie zostało założone w marcu 1916 roku. Na wiecu założycielskim, w którym uczestniczyło sześćdziesięciu pisarzy i dziennikarzy, na pierwszego przewodniczącego wybrano Jakuba Dinezona. Za siedzibę związku obrano budynek przy ul. Tłomackie 13. Przez osoby związane z lokalem miejsce nazywane było „Budą”. Literat Zusman Segałowicz tak opisywał to miejsce:
Do celów Związku Literatów i Dziennikarzy Żydowskich należała ochrona warunków pracy, regulacja kwestii praw autorskich i licencyjnych oraz unormowanie stosunków pracy dziennikarzy. Wspierano także finansowo młodych twórców i bezrobotnych pisarzy. Stowarzyszenie spełniało jednak nie tylko rolę związku zawodowego, ale i miejsca spotkań pisarzy polsko-żydowskich, organizowało także wydarzenia kulturalne dla członków i szerszej publiczności. Lokal służył także jako miejsce spotkań żydowskich aktorów, artystów, czy nauczycieli.