Przeważnie zniesienia dziwogonów rajskich składają się z 3 jaj, niekiedy 4, lecz w południowej Mjanmie przedstawiciele podgatunku nominatywnego składają 2 lub 3 jaja. Skorupa ma barwę tła od białej (rzadko) przez jasną łososiową lub kremową po różowawą, podobną nieco do barwy gliny (ta stosunkowo często pojawia się u przedstawicieli północnych podgatunków). Pokrywają ją duże plamy koloru od ciemnoczerwonego po czerwonobrązowe i fioletowe, gęściej pokrywające szerszy koniec jaja. Na jajach przedstawicieli wszystkich podgatunków obecne są też mniej wyraźne jasnoszare lub różowawoszare plamki. Przeciętne wymiary jaj dla różnych podgatunków (nie podano liczby zmierzonych jaj) to: podgatunek nominatywny – 27,8 × 20,2 mm, D. p. rangoonensis – 27,6 × 20,3 mm, D. p. grandis – 30,4 × 21,6 mm, D. p. ceylonicus – 26,6 × 20,7 mm.
Jeszcze co najmniej do 2010 czas wysiadywania jaj pozostawał nieznany. Wiadomo, że w wysiadywaniu uczestniczą obydwa ptaki z pary, młodymi opiekują się oboje rodzice.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje dziwogona rajskiego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji nie jest znana, ale ptak ten opisywany jest jako od lokalnie pospolitego po rzadki.