Po rozważeniu argumentów oraz wyczerpaniu zagadnień, zebrani biskupi uznali poglądy oskarżonych za heretyckie i zaczęli pojedynczo potępiać Palladiusza, jednocześnie postulując pozbawienie go biskupstwa a następnie uzasadniając anatemę i pozbawiając biskupstwa tak samo SekundianaVox Patrum s. 196-197..
Synod zaadresował także trzy listy do cesarzy, w których prosi o uznanie i wykonanie jego postanowień. Oprócz potępienia jeszcze jednego z nieobecnych (Walensa), synod uczynił to samo względem naśladowców nauczania Fotyna. Równocześnie podjął działania przeciwko antypapieżowi Ursynowi oraz zaapelował o organizację innego zgromadzenia, mającego na celu położenie kresu schizmie antiocheńskiej.
Skutki Synod skutecznie usunął arianizm z terenów łacińskich i zachował kontynuację myśli soboru w Nicei, analogicznie do tego jak uczynił to trwający równocześnie sobór w Konstantynopolu. Nie oznaczało to jednak kresu antytrynitarnej doktryny, szeroko mającej zwolenników wśród Germanów, którzy wkrótce mieli stać się władcami terenów Cesarstwa ZachodniorzymskiegoVox Patrum s. 198-199..
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Święty Ambroży z Mediolanu T 3., Akta synodu w Akwilei, Wydawnictwo M, tłumaczenie: o. Polikarp Nowak OFM, opracowanie: ks. Józef Naumowicz, Kraków 2012.
Kategoria:Synody i sobory chrześcijańskie Kategoria:Chrześcijaństwo starożytne Kategoria:Akwileja