Leon Bregman (ur. 29 listopada 1899 w Warszawie, zm. 1981 w Anglii) – magister praw, kapitan Wojska Polskiego, prezes Związku Żydów Uczestników Walk o Niepodległość Polski.
Życiorys Urodził się 29 listopada 1899 w Warszawie, w rodzinie Eliasza Ludwika i Reginy z Halpernów (1874–1942 Treblinka). Miał dwójkę rodzeństwa – Franciszkę (1901–1902) oraz Aleksandra. W 1915 jeden z założycieli Związku Młodzieży „Żagiew”. W 1916 wstąpił do POW, gdzie służył w stopniu podoficera do 1918 roku. Tworzył organizację Drużyn Skautowych im. płka Berka Joselewicza. Drużyny te miały na celu wychowanie młodzieży żydowskiej w duchu polskości. Za te działania aresztowany i od października 1917 do lutego 1918 więziony.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił 11 listopada 1918 do Wojska Polskiego. Przydzielony do 21 pułku piechoty, skąd został odkomenderowany do oddziału przybocznego Naczelnego Wodza. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 5 pułku piechoty Legionów.
W 1924 był podporucznikiem rezerwy 67 pułku piechoty.