Iskra–Dog – kryptonim konspiracyjnej akcji zorganizowanej przez środowisko utworzonej w 1939 w Poznaniu narodowej organizacji Ojczyzna, podczas okupacji niemieckiej w Polsce, polegającej na zbieraniu relacji naocznych świadków z powstania warszawskiego.
Historia akcji Wielu członków Ojczyzny zostało przesiedlonych z Wielkopolski do Generalnego Gubernatorstwa, a część z nich wyjechała tam w obawie przed niemieckimi aresztowaniami.
Do realizacji akcji przystąpiono około trzy tygodnie od dnia wybuchu powstania. Inicjatorem organizacji akcji był historyk, Edward Serwański, a także przyszła prawniczka, Irena Trawińska. Patronat naukowy nad akcją objął prof. Zygmunt Wojciechowski (zamieszkały w trakcie okupacji w Milanówku). W działania zaangażowano członków różnych grup społecznych, od intelektualistów (np. prof. Kazimierz Tymieniecki) do robotników i rolników. Relacje zbierano w Brwinowie, Milanówku, Pruszkowie, Piastowie, Ursusie, Włochach, Podkowie Leśnej i innych miejscowościach. Nazwiska osób relacjonujących i nazwy podwarszawskich miejscowości szyfrowano. Łącznie zebrano kilkaset relacji (na pewno 314, być może część zaginęła), przepisanych na maszynach i zdeponowanych w przygotowanych do tego celu schowkach.