W czasie nauki brał udział w rokowaniach handlowych w Republice Federalnej Niemiec w 1952, następnie został zatrudniony w przedstawicielstwie handlowym we Frankfurcie nad Menem, gdzie pełnił funkcję kierownika działu i jednocześnie zastępcy kierownika placówki. Po powrocie z placówki w 1956 został funkcjonariuszem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a w 1961 oddelegowano go do pracy w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Pracował też w Najwyższej Izbie Kontroli. Od 1962 do 1966 był II sekretarzem ambasady w Bejrucie.
W 1971 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, a w 1978 uzyskał dyplom magisterski na Wydziale Humanistyczno-Pedagogicznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie. Od 1971 do 1975 I sekretarzem ambasady w Brukseli. Od 1975 na stanowisku dyrektora Departamentu Łączności w MSZ. Od 1975 do 1979 wchodził w skład Komitetu Zakładowego PZPR w MSZPaweł Ceranka, Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 1949–1989, w: Pamięć i Sprawiedliwość, 27, 2016, s. 305..