Zasłynęła jako zaciekła i współczesna Nietschemu krytyczka jego filozofii. Jego reakcje świadczą o tym, że wziął sobie do serca jej opinie. Publikacje filozoficzne Druskowitz cieszyły się dużym zainteresowaniem ówczesnych recenzentów, m.in. w czasopismach filozoficznych, np. „Revue Philosophique de la France et de l’Étranger”, „The Academy” oraz „Mind”. Jej pobyt w Wiedniu opisywały gazety codzienne, takie jak „Illustriertes Wiener Extrablatt”, „Neue Freie Presse”, „Die Presse” i „Wiener Allgemeine Zeitung”. Zrelacjonowano jej studia, jej doktorat w Zurychu, wykłady w Wiedniu oraz teksty filozoficzne. Długie, szczegółowe i pozytywne recenzje jej prac pojawiły się w „Wiener Zeitung”. Napisał je Bruno Walden. Pod tym pseudonimem ukrywała się wiedeńska pisarka, dziennikarka i intelektualistka Florentine Galliny.

Niektóre z pomysłów Druskowitz odbiły się echem w kilku ruchach intelektualno-filozoficznych. Oskarżała Artura Schopenhauera o negatywny wpływ na całe pokolenie mężczyzn, do czego przyczyniła się jego książka Über die Weiber (O kobietach) z 1851.

Upamiętnienie 29 kwietnia 2008 w Hietzing został jej poświęcony mały park, jak na ironię, w sąsiedztwie szpitala.

W 2016 w Austriackim Forum Kultury w Zagrzebiu z okazji jej 160.