Cwi Pryłucki, także Hirsz-Szulim Pryłucki, pseud. „Pi”, „Bar Galuta”, „Aminadab” (ur. 29 lipca 1862 w Krzemieńcu, zm. 21 maja 1942 w Warszawie) – publicysta, jeden z prekursorów prasy żydowskiej.

Życiorys thumb|Redakcja dziennika „Der Moment” Urodził się w 29 lipca 1862 roku w Krzemieńcu, w rodzinie kupieckiej. Odebrał tradycyjne, religijne żydowskie wykształcenie, a także uczył się języków obcych: rosyjskiego, niemieckiego i francuskiego. Uczęszczał na uniwersytet w Kijowie oraz studiował nauki humanistyczne na uniwersytecie w Berlinie. Od lat 80. XIX w. należał do Chowewej Syjon i działał na rzecz popularyzacji języka hebrajskiego w codziennym użyciu. W ostatnich dwóch dekadach XIX w. podróżował po Wołyniu, zachęcając do emigracji Żydów do Palestyny.

Zadebiutował w wieku 18 lat utworami po hebrajsku, a jego poezja, nowele i felietony o zabarwieniu syjonistycznym ukazywały się na łamach takich czasopism jak „Ha-Boker Or”, „Ha-Melic” i „Ha-Cefira”. Na przełomie wieków zamieszkał w Petersburgu, gdzie dołączył do redakcji periodyków „Buduszcznost’” i „Jewrejskij Jeżegodnik”, dla których pisał po rosyjsku, oraz publikował na łamach jidyszowej gazety „Bleter fun a togbuch”.