Do 1887 roku do emitowania portugalskich banknotów miały prawo również inne instytucje. W tym roku wprowadzono nowe prawo rozpoczynające reformę obsługi długu publicznego. Zgodnie z nim na czele banku emisyjnego miał stać gubernator powoływany przez rząd, jednak bank nadal pozostawał prywatną spółką akcyjną. Ostatecznie na mocy dekretu z 1891 roku Bank Portugalii otrzymał wyłączne prawo do emitowania banknotów na terenie kontynentalnej Portugalii oraz Madery i Azorów
Po obaleniu monarchii kilkakrotnie zmieniano zakresy uprawnień Banku Portugalii, jednak dopiero przeprowadzenie nacjonalizacji banku we wrześniu 1974 roku umożliwiło pełne zredefiniowanie jego roli. Ustawa organiczna z 15 listopada 1975 roku nadała mu status banku centralnego i po raz pierwszy nadała uprawnienia nadzoru systemu bankowego. Przepisy te zostały potwierdzone w Konstytucji z 1976 roku.
Kolejne zmiany reorganizujące Bank Portugalii nastąpiły w latach 90. XX wieku w związku z udziałem Portugalii w tworzeniu unii gospodarczej i walutowej oraz wprowadzeniem euro.