65 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (65 dr OP) – samodzielny pododdział Wojska Polskiego.
Dywizjon sformowany w 1974 w Rozewiu zgodnie z rozkazem Dowódcy 2 KOPK nr 0101 z 24 sierpnia 1973 i podporządkowany 4 Brygadzie Artylerii OPK im. Obrońców Wybrzeża. 31 grudnia 2011 dywizjon został rozformowany.
Historia Jednostka utworzona została w Rozewiu i była najbardziej na północ wysuniętą polską jednostką wojskową na lądzie stałym. Tworzona od podstaw, otrzymała na uzbrojenie przeciwlotnicze zestawy rakietowe krótkiego zasięgu typu S-125 Newa. W latach 1975, 1979, 1985 i 1989 jednostka wykonywała strzelania bojowe na pustynnym poligonie w Kazachstanie.
W latach 90. ub. wieku z inspiracji gen. bryg. Franciszka Żygisa – ówczesnego szefa Wojsk Rakietowych i Artylerii WLOP, na krajowym poligonie w okolicach Ustki odbyły się pierwsze w historii strzelania bojowe wojsk rakietowych w Polsce, które zapoczątkował 65 dr OP.
W roku 1996 jednostka odbyła kolejny cykl strzelań doświadczalnych. Tym razem testowano możliwość skutecznego niszczenia kolejnych celów, w tym rakiet typu Osa wystrzeliwanych z okrętów Marynarki Wojennej oraz R-23 (RCP WR-2) wystawianych przez samoloty nadlatujące od strony morza.