Podhorski – polski herb książęcy, herb własny rodziny Podhorskich.

Opis herbu Opis historyczny Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:

Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:

Na tarczy o polu czerwonym jabłko królewskie ze słotym paskiem w poprzek i do góry, który kończy się krzyżem wystającym, dwa kolejne krzyże po bokach u spodu.

Całość otacza płaszcz heraldyczny, podbity gronostajem.

Płaszcz zwieńcza mitra książęca.

Geneza Herb własny książąt Podhorskich, wywodzących się od kniazia Hrehorego Fedorowicza Podhorskiego, który do Rzeczypospolitej przyjechał z Moskwy, otrzymał w 1563 r. (wspólnie z Afanasim Wasilewiczem Ihnatiewem) wieś Cecyniowcy w dawnym powiecie krzemienieckim na wyżywienie (chlebokarmienie). Józef Wolff określa jako rzecz dziwną, że nazwisko, które nosił dany kniaź jest nieznane ruskim rodosłownym; z polskich heraldyków, kniaziów Podhorskich zna Jabłonowski. Przybywszy na Wołyń kniaź Hrihory miał poślubić tu Oksinię córkę Hrihorego Tołmsicz-Borkowskiego, ziemianina wołyńskiego, dziedziczkę znacznych włości w powiecie krzemienieckim. Hrehory Podhorski według rodowodu Podhorskich z XIX w.