Przed końcem II wojny światowej przestarzałe działka 40 mm zostały zastąpione przez osiem działek automatycznych 20 mm, dodano też cztery miotacze bomb głębinowych.
Napęd stanowiły dwa zespoły turbin parowych systemu z przekładniami, o mocy łącznej 8000 KM, do których parę dostarczały dwa kotły trójwalczakowe typu Yarrow. Siłownia napędzała dwie śruby. Projektowa prędkość maksymalna wynosiła 21 węzłów, chociaż na próbach okręty osiągnęły 22 węzły bez przeciążania. Okręty zabierały 580 ton paliwa płynnego, co pozwalało na uzyskanie dużego zasięgu 8000 Mm przy prędkości 10 węzłówWedług , natomiast podaje taki sam zasięg 8000 Mm, ale 600 t paliwa, a 660 t paliwa. Odmiennie podaje 580 t paliwa i zasięg 10 000 Mm przy 10 w..
Służba w skrócie thumb|„Afonso de Albuquerque” z oznaczeniami neutralności podczas II wojny światowej; na śródokręciu słabo widoczny wodnosamolot Podczas II wojny światowej Portugalia była neutralna, stąd okręty nie uczestniczyły w działaniach bojowych. „Afonso de Albuquerque” 28 listopada 1942 roku uratował 194 rozbitków ze statku „Nova Scotia” storpedowanego u wybrzeży Mozambiku przez niemiecki okręt podwodny U-177. Po wojnie okręty kontynuowały służbę w marynarce Portugalii, przeklasyfikowane na fregaty.