W sezonie 1927/28 startował się pierwsze ogólnokrajowe rozgrywki ligowe w Danmarksturneringen. 20 zespołów zostało podzielonych na pięć grup po cztery w każdej. Grali systemem jednokołowym, po czym zwycięzcy z pięciu grup kwalifikowały się do mistrzowskiej grupy finałowej. Po czterech kolejkach najlepsza drużyna zdobywała tytuł mistrza Danii. To trwało zaledwie dwa lata przed zmianą systemu ligowego, a turniej zmienił nazwę na Meistersklabsserien w sezonie 1929/30. Zespoły zostały podzielone na dwie ligi, serię mistrzowską z dziesięciu zespołów i serię promocji z różną liczbą klubów rocznie. Oznaczało to, że liczba drużyn rywalizujących o mistrzostwo została ustalona na czas trwania turnieju, a każda drużyna grała mecz i rewanż. Najgorszy zespół w serii mistrzowskiej oraz najlepsza drużyna z serii promocji wymieniały pomiędzy sobą po każdym sezonie. Na początku rozgrywek, od sezonu 1929/30 kluby grały między sobą tylko jeden raz, co dawało dziewięć meczów w sezonie, ale od sezonu 1936/37 spotkali się dwa razy w sezonie, w sumie 18 meczów.