Ann Wigmore (ur. 4 marca 1909, zm. 16 lutego 1994 w Bostonie) – litewsko-amerykańska praktyczka medycyny holistycznej, naturopatką i popularyzatorką surowej żywności.

Pod wpływem teorii „powrotu do natury” , Ann Wigmore uważała, że rośliny zawierają więcej energii słonecznej (siły witalnej) niż produkty pochodzenia zwierzęcego i że trawa pszeniczna może oczyszczać organizm. Krytykowała również domieszki do żywności. Chociaż Fundacja Ann Wigmore otrzymała akredytację jako organizacja non-profit, wiele z jej twierdzeń zostało uznanych za znachorstwo, a jej kwalifikacje nigdy nie zostały potwierdzone jako prawdziwe.

Kontekst historyczny Wigmore zainspirowała się częściowo ideami Maximiliana Birchera-Bennera (1867–1939). W młodym wieku pozostawał on pod wpływem niemieckiego ruchu , który postrzegał cywilizację jako zepsutą i dążył do „powrotu do natury”. Ruch ten popierał medycynę holistyczną, nudyzm, różne formy duchowości, swobodną miłość, ćwiczenia i inne formy aktywności na świeżym powietrzu, a także żywność, którą uznano za bardziej „naturalną”. Bircher-Benner ostatecznie przyjął dietę wegetariańską, po czym poszedł dalej i uznał, że surowa żywność jest tym, co ludzie naprawdę powinni jeść.