W 1988 wstąpiła do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, działała także w jej organizacji młodzieżowej Jusos. W latach 1994–2002 zasiadała w radzie miejskiej Duisburga. Od 2004 do 2018 wchodziła w skład rady regionu Niederrhein. W 2010 została przewodniczącą partyjnej rady SPD w Nadrenii Północnej-Westfalii. W wyborach w 2009 po raz pierwszy uzyskała mandat posłanki do Bundestagu. Z powodzeniem ubiegała się o reelekcję w 2013, 2017, 2021 i 2025.
26 października 2021 została wybrana na przewodniczącą niższej izby niemieckiego parlamentu, otrzymując 576 głosów. Sprawowała tę funkcję do czasu wyboru Julii Klöckner na przewodniczącą izby – w trakcie pierwszego posiedzeniu Bundestagu następnej kadencji (25 marca 2025). W maju 2025 objęła stanowisko ministra pracy i spraw społecznych w utworzonym wówczas rządzie Friedricha Merza. W następnym miesiącu została wybrana na współprzewodniczącą Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, zastępując na tym stanowisku Saskię Esken. W głosowaniu delegatów partyjnego kongresu w uzyskała 95% głosów;