W tym okresie Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki otrzymali: 1944 – Isidor Isaac Rabi z Uniwersytetu Columbia 1952 – Edward Mills Purcell z Uniwersytetu Harvarda i Felix Bloch z Uniwersytetu Stanforda W czasie wojny Rabi, Bloch i Purcell pracowali w Cambridge MA, zajmując się doskonaleniem technik radarowych.
Alfred G. Redfield studiował fizykę w Uniwersytecie Harvarda, gdzie otrzymał stopień BS w 1950 roku i MSci w 1952 roku (promotorem pracy był ).
Doktorat i praca zawodowa Stopień Ph.D. A.G. Redfield otrzymał w 1953 roku w Uniwersytecie Illinois w Urbanie i Champaign (jako predoctoral Fellow opublikował artykuł pt. Electronic hall effect in NaCl). Pracował w laboratorium prof. , jednego z pionierów NMR. thumb|240px|Laboratoryjny elektromagnes, stosowany przez N. Bloembergena w czasie początkowych badań NMR w Harvardzie (1946) Po doktoracie wrócił do Harvardu, gdzie – dzięki kontaktom z takimi wybitnymi specjalistami jak Charles Slichter, Nicolaas Bloembergen, John Hasbrouck van Vleck i in. – rozwinęły się jego zainteresowania fizycznymi podstawami spektroskopii magnetycznego rezonansu jądrowego.