Numeracja ta dla numeru 3 i numerów 2-10 została zachowana współcześnie, także dla powojennego budynku 2-4 zbudowanego z miejscu zniszczonej zabudowy.
Zabudowa Gajowic w dużej części uległa, w wyniku działań wojennych, zniszczeniom powstałym podczas oblężenia Wrocławia w 1945 r. Zniszczony podczas II wojny obszar Gajowic od lat 60. XX wieku stał się miejscem największej inwestycji mieszkaniowej w powojennej historii miasta pod nazwą osiedla mieszkaniowego „Gajowice”. W latach 60. i 70. XX wieku nastąpiła odbudowa osiedla Gajowice według projektu Igora Tawryczewskiego. Prace nad projektem rozpoczęto w 1959 r., a z wyżej wymienionym współpracowali: Edmund Frąckiewicz, Jadwiga Grabowska-Hawrylak, Maria Kiełczewska, Witold Maciejewski, Zygmunt Pawłowicz, Maria Tawryczewska. Powstała wówczas zabudowa przy ulicy Ołowianej, z uwzględnieniem zachowanych budynków pod numerami 3, 6, 8, 10. Wolna od zabudowy pozostała strona południowo-wschodnia sięgająca ulicy Żelaznej, z wyjątkiem pojedynczej zachowanej kamienicy pod numerem 3.