Po jego wyzwoleniu otrzymał odznaczenie Srebrnego Krzyża Zasługi z Mieczami.
Praca w chirurgii Po zakończeniu wojny i powrocie do Końskich kontynuował naukę w szkole średniej. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w roku 1945, rozpoczął studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, gdzie w 16 lutego 1952 roku otrzymał dyplom lekarza.
Jeszcze jako student czwartego roku pracował jako wolontariusz w III Klinice Chorób Wewnętrznych Akademii Medycznej, a następnie w III Klinice Chirurgicznej Akademii Medycznej w Krakowie, którą ówcześnie kierował prof. J. Jasieński. Tuż po uzyskaniu dyplomu we wrześniu 1952 rozpoczął pracę na stanowisku asystenta w I Klinice Chirurgii Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu, prowadzonej przez wybitnego chirurga, prof. J. Gasińskiego. W roku 1954 otrzymał specjalizację I stopnia w chirurgii. Od następnego roku pracował pod kierownictwem prof. S. Szyszko, a II stopień specjalizacji z zakresu torakochirurgii uzyskał w 1957. Tytuł doktora medycyny otrzymał w 1961 roku na podstawie pracy pt. „Doświadczalne odcinkowe podwiązanie naczyń krezkowych jelita cienkiego u szczura, wpływ hypokomu (PH 203) w warunkach doświadczenia”, habilitację natomiast uzyskał w roku 1968 na podstawie rozprawy pt.