Następnie kierował resortami oświaty (1976–1978) oraz kultury i środowiska (1978–1979) w rządach kierowanych przez Aldo Moro i Giulio Andreottiego.
Od 1958 do 1978 należał do Zgromadzenia Parlamentarnego Wspólnot Europejskich. W 1979 wybrano go posłem do Parlamentu Europejskiego. Przystąpił do Europejskiej Partii Ludowej, zasiadał w jej władzach. Po odejściu z polityki wykładał ekonomię i europeistykę na Uniwersytecie w Parmie, zajął się też publicystyką.
Od 1943 żonaty z Amalią Gavazzi, miał dwoje dzieci. Oskarżano go o przynależność do nielegalnej loży masońskiej Propaganda Due.
Odznaczenia Odznaczony Złotym Orderem za Zasługi dla Kultury i Sztuki (1980).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Pawii Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy nauczyciele Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego I kadencji Kategoria:Włoscy prawnicy Kategoria:Włoscy publicyści Kategoria:Włoscy wolnomularze Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 2003