Identyfikacja STR w genomie Najszybszym sposobem oznaczania długości STR jest reakcja PCR. Do reakcji wykorzystuje się znakowane fluorescencyjnie startery oligonukleotydowe, a różne fragmenty DNA z sekwencjami STR namnażane są jednocześnie w jednej probówce (PCR multipleksowy), co umożliwia skrócenie czasu badania, obniżenie kosztów i uproszczenie procedury. Rozdział elektroforetyczny produktów PCR odbywa się za pomocą elektroforezy kapilarnej (lub w żelu agarozowym) i pozwala na precyzyjne rozdzielenie i detekcję fragmentów DNA różniących się nawet o 1 parę nukleotydów.
Przypisy Brown, Terry A.. Genomy. Red. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2019, 516 s. . Biologia molekularna w medycynie. Elementy genetyki klinicznej. Red. Bal, Jerzy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2013, 490 s. . Korytko, M., i Łaczmańska, I. (2016). Sekwencje mikrosatelitarne i ich wykorzystanie w diagnostyce medycznej. Kosmos, 65(1), 11-16.
Kategoria:Sekwencje nukleotydów