Gaston Bachelard (ur. 27 czerwca 1884 w Bar-sur-Aube, zm. 16 października 1962 w Paryżu) – francuski filozof nauki i poezji, który mimo niskiego pochodzenia i samouctwa osiągnął największe zaszczyty w Akademii Francuskiej. Miał wpływ na wielu późniejszych filozofów francuskich takich jak Michel Foucault, Louis Althusser, Dominique Lecourt i Jacques Derrida.

Życiorys Urodził się w Bar-sur-Aube, gdzie ukończył szkołę średnią. Pracował w urzędzie telegraficzno-pocztowym w Remiremont. Planując karierę inżynierską, rozpoczął naukę w Lycée Saint-Louis w Paryżu. Brał udział w I wojnie światowej jako telegrafista, a po jej zakończeniu pracował jako nauczyciel w szkole średniej. Zainteresował się następnie filozofią, uzyskując w 1920 roku licencjat w tej dyscyplinie, a w 1922 roku agrégation. Obronił w 1927 roku doktorat na Uniwersytecie Paryskim. Od 1930 roku wykładał na Uniwersytecie w Dijon, a następnie od 1940 roku w katedrze filozofii i historii nauki na Sorbonie, zostając tam po przejściu na emeryturę w 1954 roku profesorem honorowym.