W 1946 zaangażowała się w działalność w ramach Włoskiej Partii Komunistycznej, przez ponad 30 lat należała do jej komitetu centralnego. Od 1946 do 1956 zasiadała w radzie miejskiej Rzymu. W latach 1948–1968 należała do Izby Deputowanych od I do IV kadencji, w tym od 1963 do 1968 jako wiceprzewodnicząca. W 1968 została senatorem V kadencji, następnie od 1972 do 1979 zasiadała w radzie prowincji Miasto Stołeczne Rzym. W 1979 i 1984 wybierano ją posłanką do Parlamentu Europejskiego. Przystąpiła do Grupy Sojuszu Komunistycznego, kierowała Komisją ds. dochodzenia w sprawie sytuacji kobiet w Europie.
Od 1944 zamężna z Franco Rodano (1920–1983), także działaczem katolickiej lewicy. Doczekali się razem pięciorga dzieci. W styczniu 2021 osiągnęła wiek stu lat.
Odznaczenia Odznaczona Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (2015), a także doktoratem honoris causa z nauk o komunikacji Università degli Studi di Cassino e del Lazio Meridionale (2013).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Rzymie Kategoria:Działacze Włoskiej Partii