Zdecydowano o budowie w rufowej części pokładu łodziowego nowej nadbudówki mieszczącej salon klasy turystycznej (w miejscu starego salonu na pokładzie głównym stworzono nowe dwuosobowe kabiny). Podwyższono też o jeden pokład klatkę schodową klasy turystycznej. Można nią teraz było dojść do nowego salonu. Dzięki tym zmianom pojemność statku wynosiła teraz 82 799 BRT i „Normandie” nadal pozostała największym statkiem na świecie. Nie na długo. W 1940 roku Cunard wprowadził do służby Queen Elizabeth o pojemności 83 673 BRT – największy w historii statek pasażerski.
Błękitna Wstęga Atlantyku W latach trzydziestych XX wieku w walce o Błękitną Wstęgę uczestniczyły brytyjskie, niemieckie, włoskie i francuskie linie żeglugowe. „Normandie” sięgała po nią pięciokrotnie: Maj 1935 – podczas dziewiczej podróży do Nowego Jorku przy prędkości 29,98 węzła Czerwiec 1935 – podczas podróży do Hawru przy prędkości 30,31 węzła Marzec 1937 – podczas podróży do Hawru przy prędkości 30,99 węzła Lipiec 1937 – podczas podróży do Nowego Jorku przy prędkości 30,58 węzła Sierpień 1937 – podczas podróży do Hawru przy prędkości 31,20 węzła, by ostatecznie przegrać w roku 1938 z „Queen Mary” Cunarda.