U form o długim ciele (Sphaerodorum) guzki makroskopowe ustawione są w dwóch szeregach wzdłuż grzbietowej strony segmentów, po parze na jednym segmencie i zawsze są siedzące. U pozostałych przedstawicieli rodziny bywają rozmieszczone w większej liczbie szeregów na grzbiecie ciała i mogą być szypułkowe. Guzków makroskopowych zawsze brak jest na prostomium, a u form o ciele długim często także na pierwszym segmencie ciała. Guzki mikroskopowe () występują głównie u rodzaju Sphaerodorum, u którego to rozmieszczone są w dwóch szeregach na grzbietowej stronie ciała, biegnących równolegle do szeregów guzków makroskopowych. Każdy guzek mikroskopowy zaopatrzony jest w brodawkę (papillę) kołnierzową u nasady i brodawkę końcową (terminalną) na szczycie. Przypuszczalnie guzki makroskopowe pełnią funkcję wydzielniczą, natomiast mikroskopowe są pozostałościami cirrusów grzbietowych. Trzecim typem wypustek nabłonkowych są papille. Występują one u większości gatunków Sphaerodoridae i umiejscowione mogą być na każdej części ciała, w tym na prostomium, parapodiach oraz brzusznych i grzbietowych stronach segmentów.